Therese Klompenhouwer — koningin van het damesdriebanden

Therese Klompenhouwer (geboren op 3 januari 1983, Nederland) is een Nederlandse profspeelster driebanden en de succesvolste vrouw uit de geschiedenis van de sport — de onbetwiste ‘koningin van het driebanden’.

Klompenhouwer, geboren in Nijkerk en jarenlang gecoacht door Christ van der Smissen, pakte al vroeg de keu op, maar stapte pas op haar negentiende van de vrije partij over naar het driebanden. Die late overstap naar de moeilijkste carambole-discipline bleek juist het maken van een kampioene: het gevoel dat ze in de vrije partij had opgebouwd, werd het fundament van een speelster die de tafel via het systeem leest in plaats van op de zenuwen.

Carrière-hoogtepunten

• UMB-wereldkampioen driebanden bij de dames — zes keer: 2014 (Sinop), 2016 (Guri), 2018 (İzmir), 2019 (Valencia), 2022 (Heerhugowaard) en 2025 (Cartagena) — gedeeld het meeste ooit
• CEB-Europees kampioen driebanden bij de dames — een record van dertien titels
• Zeventienvoudig Nederlands kampioen driebanden
• Gouden medaille driebanden op de World Games, met winst in de finale op de World Games van Chengdu in 2025
• 2013 Verhoeven Open (New York): won het damestoernooi en versloeg in de finale viervoudig wereldkampioene Orie Hida met 25–16 in 17 beurten — haar beste partijgemiddelde van 2.500 (25 in 10 beurten) behoort tot de hoogste in het damesdriebanden
• Speelt geregeld open toernooien tegen de mondiale topmannen — en wint van hen

Speelstijl & techniek

Klompenhouwer is nauwkeurig, rustig en uitgesproken positioneel — een speelster die wint op meetkunde in plaats van op adrenaline. Waar veel driebandenspecialisten de speelbal kracht meegeven, stelt zij controle voorop: een afgemeten stoot, zuiver contact en net genoeg loop- of tegeneffect om de volgende bal zacht te laten aankomen. Dankzij een uitzonderlijk gevoel voor de speelbal dat ze uit de vrije partij meenam, legt ze die toets nu boven op hard rekenwerk, zodat intuïtie en rekenkunde het eens zijn voordat ze stoot.

Voor lange ballen over de volledige tafellengte leunt ze sterk op het diamantsysteem, waarbij ze de bandgetallen behandelt als een vangnet onder haar gevoel en niet als vervanging ervan. Om te zien hoe die getallen zich vertalen naar betrouwbare hoeken, ontleden onze woordenlijst en techniekensectie dezelfde keuzes in looptempo en effect die zij stoot na stoot maakt.

Kenmerkende stoten & systemen

Haar handelsmerk is de lange, geduldige baan die via de diamanten wordt gespeeld — het soort rond-de-tafel-patroon waarbij de speelbal drie of vier banden aflegt en tóch nog met positie voor het volgende punt aankomt. Ze bouwt elke carambole zo op dat de volgende bal al half gespeeld is, het kenmerk van een echte positiespeelster.

• Systeemgebaseerde routeberekening: lange rond-de-tafel-stoten gespeeld via de diamanten, niet op gevoel alleen
• Beheersing van het referentiesysteem op lijnen over de volle tafellengte — het dagelijks brood van de systeemstoot waarop ze het meest vertrouwt
• Positiespel dat de volgende stoot eenvoudig achterlaat in plaats van de spectaculaire af te dwingen
• Onwankelbare kalmte: hetzelfde onverstoorbare tempo of ze nu voorstaat of achterstaat

Wil je een lange, berekende lijn bestuderen uit dezelfde familie waarop zij steunt, dan zijn de diagonale en rond-de-tafel-posities de natuurlijke plek om te beginnen, met de diamanttellogica uitgewerkt in onze gids over het vijf-en-een-half-systeem.

Rivalen, tijdperk & invloed

Klompenhouwer kwam op in het tijdperk van de grote mannelijke kampioenen — de onvermoeibare seriemakers zoals Torbjörn Blomdahl, de systematische precisie van Dick Jaspers en het beheerste geduld van Dani Sánchez — en ze koos er bewust voor zich juist met dat gezelschap te meten. Door open World Cups en uitnodigingstoernooien te spelen in plaats van alleen damesevenementen, maakte ze van elke uitslag een bewijs dat driebanden systeem en controle beloont, geen kracht. Binnen het damesspel is ze al meer dan een decennium de maatstaf waaraan iedereen zich afmeet, en haar Nederlandse en Europese overwicht liet anderen weinig ruimte om zich te nestelen.

Nalatenschap

Klompenhouwer deed meer dan titels verzamelen — ze opende de discipline voor vrouwen wereldwijd en bewees op gelijke voet tegen de beste mannen dat driebanden een spel van systeem is en niet van kracht. Haar sponsoring, haar zichtbaarheid en haar pure lange adem verbreedden het publiek voor het damesspel ver buiten Nederland. In een tijdperk vol kampioenen van alle tijden maakte ze ‘de beste vrouw ter wereld’ tot een ontoereikende omschrijving en werd ze simpelweg een van de allerbeste driebandenspelers ter wereld. Nieuwe spelers kunnen haar voorbeeld volgen met een keu, een tafel en het juiste lezen van de regels en de diamanten.